Korkularım

Yüzleşmek istiyorum bir anlık hasretin o soğuk poyrazı esince yüreğimde, kendimden dahi sakladığım korkularımla. Karanlığın sarmaladığı, cesaretsizliğimin uç sınırlarında olan, yaklaşmaya dahi ürktüğüm korkularımla. Bir tek, nadiren dinlediğim güçsüzlüğümün eşiğinde dürtülerimle dalmak istiyorum korkularımın dalgalarına. Alabildiğine yaşamak istiyorum korkularımın üstüne üstüne yürürcesine, dalgaların yüzüme ardı ardına indirdiği tokatları. Oysa yenilgilerimle ıslanarak dönecektim yenilgilerimi kendimden dahi sakladığım karanlığı yok sayan yaşamıma. Bir kez daha yenilecektim korkularıma. Yenilmekte bir korkuydu benim için, ondandı belki de bu kaçışım, ondandı belki de karanlıkları yok sayışım. Her kaçışımda, harcadığım gözyaşlarımın şahidi olan gözlerim, aynada yakama yapışıp hesap soracaktı benden. Hangi mazeretimden dolayı gözlerim bağışlayacaktı beni bilmiyorum ama bir şey vardı emin olduğum, gözlerim kadar yüreğimde şikâyetçiydi benden. Avukat tayin ettiğim sevgimin savunması yetersiz kalıyordu, dürtülerimin parmaklıkları arkasından kurtulmama. Her korkularıma gidip gelişlerim ertelenmelerle son buluyordu, her bir ertelenme bir ertelenmeyi daha getiriyordu.

Bir gece gözlerime düşen gecenin karanlığıyla kendimi yine korkularımın eşiğinde buldum. Odamın fersiz lambası yetersiz kalıyordu gecenin karanlığını aydınlatmaya, yüreğimin bamteline inceden vuran müzikte yetersiz kalmıştı gecenin sessizliğinde. Adlandırılmamış korkularımın kucağında buldum işte kendimi.

Yani sevgiliye hasretin o ince çizgisinde yürür buldum kendimi.

Matem tutmuş gözlerim dilim yasta. Adını konduramıyorum unutuluşun tozlarına, yani zaman denilen tünelin her kapısını çalışımda, adını konduramıyorum unutuluşun tozlu raflarına. Gönül harabe, gönül viran, yani gel diyorum yağmur yağsa da ıslan da gel diyorum. Ben seni çok seviyorum. Bak buralarda yağmurlar kurumakta, daha saçlarımın tanesine düşmeden yokluğunun kuruttuğu gönlümde kurumakta yağmurlar. Sensiz sabahları karanlık buralarda, yani sabahlarda beni serseri gecelere bağlıyor karanlıklarla kundaklarcasına. Korkuyorum sevgili, hiç gelmeyeceğin düşüncesi tırmandırıyor beni korkularımın zirvesine. Yani sevgili yokluğun korkuların en büyüğü.